Дөбер-шатыр капкаларын ябып кереп киткән кыз артыннан Рамил башын иеп карап калды. Акланырга сүз дә таба алмады ул. Гаепле. Сессия тәмамлануын “юып”, Ләйлә белән очрашырга сөйләшкәнен онытты. Ә Ләйлә аны кинотеатр алдында ике сәгать көткән… Кәеф-сафа корганда мавыгып китеп, дөньясын онытуы беренчегә генә түгел шул аның. Ярата Рамил күңел ачарга. Гәрчә кичә егетләр белән сессия тәмамлану хөрмәтенә берне генә “күтәрәм” дә Ләйлә янына ашыгам дип уйлаган иде дә соң… Төнге клубтан өенә таңга таба гына кайтып керде.
Рамилнең күңелен аңлагандай күк йөзендә болытлар куерып, яңгыр сибәли башлады. Егет күрше капка төбенә килеп туктаган таксидан кешеләр төшүен күреп, шунда йөгерде.
Ярты юлда инде яңгыр коеп ява башлады. Ләйләләр шәһәр читендә шәхси йортта яши, Рамил шәһәрнең бөтенләй икенче ягында. Кайтыр юл ерак кына. Күңелсез уйларыннан егетне руль артындагы абзыйның тавышы сискәндереп җибәрде.
– Мондый койма яңгырда юл уртасында нишләп тора бу кыз?
– Чынлап та, караңгыда юл читендә чыланып беткән бер кыз шәйләнде.
– Абзый, әйдә алабыз, кызганыч бит! Үзем түлим!
Кыз бик аралашучан булып чыкты.
– Егетем белән талаштык. Төшеп калдым, – дип аңлатты ул үзенең юлда торуын. – Римма булам!
– Мин – Рамил. Гаҗәп, минем дә хәлләр шундыйрак. Талаштык…
– О! Аңлыйм хәлеңне… – Кыз бер минутка гына тын калды да елмаеп җибәрде. – Ә минем бүген туган көн!
– Котлыйм! Ә син маладис, шундый көнне егетең белән талашсаң да күңелеңне төшермисең. Елмаясың!
– Өйдә әни мине тәмле торт белән көтә!
Кыз юл буе туктамыйча сөйләнеп кайтты. Рамил аннан күзен дә алалмады. Ниндидер үзенчәлекле матурлык бөркелә иде бу кыздан. Бите ап-ак, чәчләре чем-кара, ә күзләре төпсез зәңгәр. Нәкъ күзләре төсендәге ефәк шарфы үзен тагын да матурландырып җибәрә.
Римма да Ләйлә кебек шәһәр читендәге шәхси йортта яши икән. Ләкин бөтенләй икенче якта. Кайтып җиткәнче Рамилнең күңеленнән чыкмады бу кыз. Ә машинадан төшкәндә зәңгәр шарфны күреп калды. Оныткан!
– Менә тагын очрашырга сәбәп булды сезгә! Кайда яшәгәнен белдең бит, иртәгә илтеп бирәсең инде, – дип елмайды таксист абзый.
Икенче көнне Рамил Римма яшәгән йортка таба юлланды. Ә бәлки бу язмыштыр, дип уйлады егет. Ләйлә белән ничектер гел талашалар… Римманы очрашуга чакырырга уйлады ул.
Ишекне өлкән яшьтәге моңсу гына бер апа ачты. Рамил килүенең сәбәбен аңлатырга тотынды.
– Исәнмесез! Гафу итегез, мин кичә сезнең кызыгыз белән бер таксида кайттым, ул менә шарфын оныткан…
Хатын егетнең кулындагы шарфка төбәлде һәм ап-ак булды, калтырана башлады. Рамил аның һушын югалтырга мөмкинлеген аңлап, ипләп кенә якындагы эскәмиягә барып утырырга ярдәм итте.
– Сез ни сөйлисез… – дип ниһаять үзен кулга алды ханым. – Минем кызым бер ел элек дөньядан китте…
– Ничек? Бәлки икенче кызыгыздыр…
– Ул минем бердәнбер кызым иде… – Апаның битеннән күз яшьләре тәгәрәп төште.
– Ничек була соң бу… – Рамил аптыраудан үзалдына сөйләнә башлады. – Махмырдан күземә күренгәндер дияр идем, менә бит шарфы! Мин аны ап-ачык күрдем! Туган көнем диде…
– Әйе, мәрхүмә кызымның кичә туган көне иде! – дип елап җибәрде бичара ана. – Ул үткән ел туган көнендә юл һәлакәтенә очрады… Туктагыз, тукта! Бу бит чынлап та минем кызымның шарфына охшаган… Каян алдыгыз?
Рамил шарфны эскәмиядә калдырды да чыгып йөгерде. Бу мәгълүматтан егетнең башы әйләнде. Нәрсә булды соң бу? Кемдер шаярттымы? Кем? Кыз бит юлда очраклы гына килеп чыкты…. Әллә чынлап та ул кичә… үлгән кыз белән аралаштымы? Юк, башкача эчмәскә кирәк, дип уйлады егет. Акылга утырырга вакыт. Рамил телефонын алып, таныш номерны җыйды.
– Ләйләм! Кичер мине… Мин башка беркайчан да… Беркайчан да…

Ләйсән Якупова

Мәгълүмат Кызыл Таң

Запись “Сез ни сөйлисез… Минем кызым бер ел элек дөньядан китте…” впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

Сизеп торам: үзе дә шактый курыккан, минем дә тынычлыгымны алды. Коты ботына төшкән дияр идем, телефон аша гына аралаштык. Шулай да тавышының калтыранып чыгуыннан хәленең шактый мөшкел булуын чамалау кыен булмады. Ничек инде дустыңны кыен хәлдә ялгызын калдырасың. Күчтәнәчләр алдым да, киттем моның өенә. Ул да мине көтеп торган диярсең, өстемне салып, түргә узуымны да көтмәстән, сүз башлады.

– Яз башында бер хезмәткәребез юл фаҗигасенә эләгеп һәлак булган иде. «Яшь кеше бит, вакытсыз өзелгән чәчәк кебек гомер», дип бик кайгырыштык. Югалту һәрчак авыр була. Дусларны, көн дә аралашкан хезмәткәрләрне югалту, бигрәк тә. Мин дә тиз генә аңыма килә алмадым. Ләкин бер кырык көннәр үткәч, телефонымда аның номеры кабаттан пәйда булмасынмы?! Югыйсә, аны телефонымнан сызган идем инде. Ни уйларга да белмәдем, смс-калар килә башлагач, төн йокыларым качты. Җитмәсә, ул хәбәр хәрефләр белән түгел, серле саннарда ниндидер шифрлар астына яшеренеп килә.

Шунда кайсыдыр бер гәзиттә мәкалә укыганым исемә төште. Анда вафат булган әтиләре, ятим калган гаиләсенә ярдәм итәргә теләп, телефоннан саннар әйткән һәм нәкъ шул санлы лотерея билетына машина откан, имеш. Дөньяда ни булмас диген. Миңа алай машина ота торган билет номерын әйтерләр дип уйламыйм. Шулай да куркыта. Синең фани дөньядагы соңгы көнеңне хәбәр итсә, нишләрсең. Җавап язарга да батырчылык итмим. Кул бармый. Ә бит беләсең, мин курка торганнардан түгел. Эчке эшләрдә эшлим. Хәтта Чечен Республикасында командировкада булып, медаль алып кайттым. Ә монда смскадан куркып тор инде. Кызык икән ул курку. Балачакта җепшек көнне Кар бабай ясый идек бит, тәгәрәткән саен, кар күбрәк ябыша да зурая. Монда да шулай. Курыккан саен, ныграк куркасың икән ул, – дип сөйләде танышым.

– Әйдә, җүләрләнеп утырма, менә мин барында шалтыратып кара ул номерга! – дидем, исем китмәгән кыяфәт чыгарырга тырышып.

Башта, юк-юк, дип киреләнеп маташкан иде дә, аннары бөтен батырлыгын йодрыгына туплап, таныш номерны җыйды. Бик озак шалтыраганнан соң гына алдылар. Трубканың теге башында җавап ишетелгәнче ничә үлеп ничә терелгәнен үзе генә белгәндер. Йөзе – кып-кызыл комач, аннары кәфен төсенә керде. Өмете өзелгән иде инде. Аллага шөкер, алдылар. Ләкин дәшмиләр. Тез буыннарыма кадәр калтырый башлады. Ярый әле, безне бу дөньяга кире кайтарып, туктый язган йөрәкләребезнең тибешен җайга салып, телефоннан ягымлы хатын-кыз тавышы ишетелде. Бу теге үлгән ирнең тол калган хатыны иде. Сөйләшә торгач, шул аңлашылды: смскаларны мәрхүмнең өч яшьлек кызы җибәргән икән. Яза белми, телефондагы саннарга уйнап кына баскан булган.
Хәер, мин моның азагы шулайрак буласын чамалаган идем инде. Бу хакта хәбәр итү белән берәр бала шаяртадыр дип уйлаган идем.

Менә шулай, «ике дөнья бер кәнди», дия иде минем әби. «Курыкканга куш, койрыгы белән биш», дип тә өсти иде аннары…

Йолдыз Шәрапова, Өмет

Фото: архив

Запись «Акылдан язам бугай мин. Теге дөньядан хәбәрләр килә» впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..