Запись «Син тормышка чыктыңмы – бер ирне икенчесенә алыштырып йөрмиләр бит» впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

— И, бер юне дә булмады инде бу ир дигән нәрсәнең, — озак еллар буе гаиләле булып яшәгән ханым шулайрак дип башлый да, ашыкмыйча гына тәмләп кенә хурлагач, беркадәр күңеле булып ахирәтенә төбәлә.

— Менә син ялгыз башың. Ә үзең миннән күпкә бәхетлерәк. Колагыңда алтын алка, өстеңдә затлы тун. Машинаң бар, фатирыңа ремонт ясаткансың… Озак еллар буе ялгыз яшәгән ахирәте аны чын күңелдән кызганып тыңлап тора. Ара-тирә гаҗәпләнүен белдереп, тел шартлатып ала. Шулай да үзенең шатлыгы белән бүлешми түзә алмый.

— Ни бит, мин дә ул кадәр ялгыз түгел бит хәзер… — ахирәтенең гаҗәпләнүен күреп бераз тынып тора да дәвам итә, — Берничә ел инде… Бер кешем бар бит… Нигә әйтмәдең дип… Үзең соң?!. Законлы ирең белән дә бер тапкыр очраштырганың юк бит.

— Соң, аның кешегә күрсәтер җире бар мени?! — дип кул селти тегесе.

— Минекенең бар. Тик четереклерәк нәрсә… Кычкырып йөри торган нәрсә түгел бит, малай, ни бит… Хатыны бар аның, кыскасы. Болай хурлавын хурламый, аерылырга да җыенмый бугай. Миңа ансы бик мөһим дә түгел, иң мөһиме ул мине дә ярата. Минем өчен дә өзелеп тора.

Шуннан бу бик ашыкмыйча гына, тәмләп кенә үзенең сөяркәсен мактый башлый. Бу тиклем мактагач, ахирәтенең дә кызыксынуы арта һәм ул танышу теләге белдерә:

— Һич югы синекенә карап сокланыйм әле бер, таныштыр әле.

— Яхшы, — ди ахирәте, — Ул тиздән шушы тирәдән узып китәргә тиеш.

Көтәләр. Ир боларны искә алмыйча узып китә. Аны күрү белән гомер буе гаилә тормышында яшәгән ханым кычкырып җибәрә:

— Шушымы сөяркәң?! Кит аннан! Бу бит минем ир… Ике ахирәт шул арада көндәшкә әверелә. Ләкин әле көнләшүдән бигрәк, гаҗәпләнү өстенлек итә.

— Ахмак бит ул. Үзе саран, үзе ике йөзле. Белмим, нәрсәсенә исең киткәндер инде, — ди хатыны.

— Юк, син ялгышасың, дип каршы төшә сөяркәсе, — Шундый кыю, зирәк кеше. Саран да түгел ул. Менә алтын алкаларым, йөзегем, туным, машинам.

— Кит инде, юкны сөйләмә. Бәйрәмдә чәчәк тә күтәреп кайта белми бит ул, бичара. Хәтта хезмәт хакының да яртысын гына бирә.

— Юк ла инде, — ди сөяркәсе, — Акыл иясе ул. Аралашу, сөйләшү рәхәт аның белән. Барсын аңлап тора, бөтен эч серләреңне чишәргә була. Аны тыңласаң, яңа дөньялар ачкан кебек буласың.

— Сөйләп торган буласың тагын… — дип мәсхәрәле елмая хатын, — Сүз рәте белә мени ул?!. Һәрвакыт ниндидер эчпошыргыч нәрсә турында мыгырдый. Тыңларлык та түгел. Ә үзе шундый булдыксыз. Беркайчан мине яклашу турында уйламас. Хәтта ярты төнгә калсаң да килеп каршы алмас. Хулиганнар өзгәләп китсә дә аңа барыбер. Ә өйдәге эш турында әйтмим дә инде мин. Чүкеч тотмаганына гына да биш былтыр.

— Алай түгел бит, — дип елмая сөяркә, — Миңа килсә, ул бер генә дә тик тора белми. Кайда нәрсәне төзәтәсе бар, шундук эшләп куя. белмәгән эше юк үзенең. Нәрсәгә тотынса, шул көлеп тора. Бигрәк уңган ир инде! Хатыны бераз гаҗәпләнеп карап тора да башын чайкап куя:

— Карале, син мине үртәр өчен юри шулай сөйләнәсең бугай ул.

— Әле өч көн элек кенә миңа бәйләнеп маташкан егетнең арт сабагын укытты. Көчкә качып котылды теге бахыр. Әйтеп торам бит, ул шундый кыю йөрәкле, юмарт күңелле, акыллы һәм кешелекле.

— Җанымны үртәп торма әле, — дип кул селти хатыны, — Инде ун елдан артык бергә яшим бит, аны миннән дә әйбәтрәк белгән кеше юк. Беткәнбаш инде шунда. Исәпкә бар, санга юк. Нәрсәсенә исең китәдер. Ир кеше буларак та әлләни гайрәте юк бит, ходаем. Атнага бер исенә төшсә ярый инде.

— О, бик хаталанасың, — сөяркәнең тавышында татлы газап чалымнары яңгырап китә, — Бик ялгышасың син…

Шул рәвешле, ике хатын ике төрле сөйли, ике хатын ике ирне күрә. Ә ир – берәү генә. Могҗизалар күп инде бу дөньяда…

Марат Кәбиров

Запись «Менә син ялгыз башың. Ә үзең миннән күпкә бәхетлерәк…» впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

Запись «Миңа хәзер син кирәк түгел, гаиләбезне саклыйсым килми» впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

Мин кияүгә чыгып парлы тормышта озак яши алмадым, ирем дә, әтием кебек, бик яшьли гүр иясе булды. Язмыштыр инде, көтмәгәндә-уйламаганда дигәндәй, безгә эшкә килгән чит ил кешесе белән таныштым. Берничә ай очрашып йөргәннән соң, никах укытып бергә яшик дип, ул миңа тәкъдим ясады. Кызым кияүдә, аерым яши иде инде, ялгыз яшәүләре авыр дип, ризалаштым. Матур гына яшәп киттек. Шуннан аның очрашып йөргәндә әйтмәгән серләре дә ачыла башлады – ул үзенең инде өйләнеп аерылганын, баласы барлыгын әйтте. Эшләгән акчасын тулысы белән диярлек баласына җибәреп торды. Көн итәргә үз акчам җиткәч, мин бу хәлгә тавыш чыгарып тормадым, баласы бит, булышсын дидем. Ике ел яшәгәч, ирем ял алып туган ягына кайтып китте. Берничә айдан кире килде. Аннан тагын кайтты, тагын килде, шулай килә-китә йөри торгач, җиде ел вакыт сизелми дә үтеп китте. Кечкенәдән әтисез, яшьли ирсез калгач, ир хакын хаклап, аны кадерләп яшәргә тырыштым. Янымда, җылы өемдә икейөзле, астыртын ирне тәрбияләвемне белмәгәнмен шул. Беркатлылыгым, кешегә артык ышануым йөрәгемә гомерлек яра салды да инде. Җиде ел ышанып, иңгә-иң куеп яшәгән кешем көннәрдән бер көнне мин эштә чакта өйдәге барлык яхшы әйберләрне җыйган да, өстәлдә: “Мин киттем, синең янга бүтән килмим, үз илемдә хатыным, балаларым бар, миңа алар кадерле”, – дигән язу калдырып киткән. Бу хәлгә бик озак ышана алмый йөрдем: җаның-тәнең белән ышанып, бергәләп дөнья көткән кешең ничек шулай хисләреңне таптап, талап чыгып китә ала? Ир кеше эшеме бу? Мондый оятсызлык, нахаллык мине аяктан екты, бер атна урыннан да тора алмый яттым. Беркөнне интернетка бергә төшкән фотоларны куйдым, күрсеннәр, белсеннәр әле эшкә килгән җирендә өйләнеп яшәп ятканын дип уйладым. Күргәннәр. Хатыны да, балалары да. Баксаң, ирнең үз ягында хатыны, биш баласы булган икән. Шуннан ул миңа интернеттан пычрак сүзләр яза башлады. Үзе генә түгел әле, туганнары да мине бозыклыкта гаепләп яздылар. Югыйсә, никах белән яшәдем, теләсә-кем белән йөрмәдем. Мин аңа бездә эшләгән чагында вакытлыча җылы ояда яшәтеп тору өчен генә кирәк булганмын. Үзе үк шулай дип язды. Үзеңне кадер-хөрмәттә яшәткән хатын-кызны ничек шул дәрәҗәдә мыскыллап, түбәнсетеп була? Битенә төкерәсем килә кабәхәтнең. Ходай аның үз “яхшылыкларын” үзенә күрсәтсен, бөтен йөрәгем белән рәнҗим.

Зәйнәп.

Запись «Мин аңа вакытлыча җылы ояда яшәтеп тору өчен генә кирәк булганмын» впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

Ил башындагылар эчүчелеккә каршы көрәшкән рәвеш кенә ясыйлар, минемчә. Горбачев заманында йөзем бакчаларын юк итеп, кибетләрдә кеше талаштырып-сугыштырып көрәшеп карадылар. Файдасы тимәде. Хәзер спиртлы эчемлекләргә бәя күтәреп, сату вакытын чикләп, аерым кибетләрдә сатуны оештыру кебек чаралар кулланып карамакчылар. Нәтиҗәсе булмастыр… Хөкүмәткә аракының күп сатылуы отышлы – ил бюджетына саллы гына акча керә. Эчеп мие томаланган, фикерләү сәләтен югалткан кеше белән идарә итү күпкә җиңелрәк бит әле. Ул ягын да онытмыйк. Кеше кадере булмаган илдә бүтәнчә мөмкин түгел. Безнең илдә беренче урында – акча, кешеләрнең сәламәтлеге – икенче планда.

Бер мәҗлестә хәзрәтнең сөйләгәне истә калган. Сүзен-сүзгә китерә алмыйм, эчтәлеге мондыйрак: имеш, элегрәк диндә хәмерне аз күләмдә (профилактик чара итеп кенә) куллану тыелмаган. Ләкин кешеләр күпләп эчә башлагач, шул нигездә бозыклыклар арткач, спиртлы эчемлекләр хәрамга әйләнгән.

Бүген “баш ташлап” эчүчеләр күбәйде. Моны эчемлекләрнең начар сыйфатлы булуы белән дә аңлаталар. Күпчелек сәрхуш эчәргә акчаны соранып, теләнеп таба. Андыйлар иң арзанлы эчемлек куллана. Составына спирт кергән эреткеч, чистарткыч ише химикатлардан да баш тартмыйлар. Өендәге җиһазларны, хәтта газиз балаларының өс киемнәрен сатып эчкән кешеләрне беләм. Болары тормыш төбенә төшкән сәрхушләр. Аларның аек тормышка әйләнеп кайтуларына өмет юк. Андыйларны кабер генә төзәтә аладыр.

Үзебезнең тирәдә бер танышым бар. Ул күп вакыт кибет тирәсен “саклый”. Ачык йөз күрсәткән кешегә сагыз булып ябыша. Тиенләп акча җыя. Кичкә таба кәефләнә. Чүп савытларында актарынганын, шешәләр, калай банкалар җыйганын да күргәнем булды. Бу хәл көн саен кабатлана. Эчми калсам авыруга сабышам ди. Күрәсең, шулай вакытлыча авыруын басып, җан асрыйдыр. Заманында җитәкче үк булмаса да, әйбәт урында эшләгән кеше.

Хәмер дигән туймас аждаһа күпме асыл егетләрнең башына җитте, талант ияләрен үзенә йотты, шуңа бәйләнешле юл һәлакәтләрендә ничә гомерне өзде. Матур гаиләләр таркалды, балалар – ятим, хатыннары тол калды… Хисабы юктыр. Ә кеше аңына килми, иманына кайтмый.

Аллаһыбыз кешегә җәзаның иң зурысын – аның акылын алып бирермен дигән. Җәзаның аннан да олырагы акылсыз кешене тәрбияләгән, караган кешегә төшә.

Заманында айлар буе айнымыйча, йөз-кыяфәтләрен югалтып эчкән бер якын танышыбыз турында сөйлим әле. Алдан ук әйтеп куям: Таһирның (исеме үзгәртелде) инде 12 еллап аракыны авызына алганы юк. Ваз кичеп чистарынгач, өйләнде, йорт-җирләрен яңарттылар, өй җиһазлары, җиңел машина алдылар, балалар үстерәләр. Сүнеп барган гаилә бүген кеше көнләшерлек итеп муллыкта яшәп ята.

Таһир эчкече гаиләдән түгел. Атасы, абыйлары –аек акыллы хезмәт кешеләре. Егеткә яшьтән үк машина җене кагыла. Күршеләрендә колхозның йөк машинасында эшләүче Марат абыйсы белән дуслаша. Кичләрен машинаны чистарту, сөрткәләү ише һәм вак-төяк ремонт эшләрен бергәләп башкаралар. Җае чыкканда Марат абыйсы рульне тоттыргалый. Таһир әкренләп машина йөртү серләренә өйрәнә. Машина хуҗасы кызмача көннәрдә аңа комбайннан ашлык ташу бәхете дә елмая. Кызыл аракыны җимеш суы дип алдап 14 яшьлек үсмергә авыз иттерүче дә Марат була. Соңрак сыйланулар ешрак кабатлана. 24-25 яшьләрдә егет башын ташлап эчә башлый. Йөгәнләргә әти юк (ул үлгән), абыйларының үз тормышлары. Әнисенең әйткәннәре бер колактан кереп, икенчесеннән чыгып тора. Бөтен хәсрәте каян акча юнәтеп, баш төзәтү була Таһирның.

Миңа аның белән еш аралашырга, күңеле төшкән вакытларында юатырга туры килде. Кулыннан килмәгән эше булмагандыр, һәрьяклап өлгергән оста иде. Шуңа да эштән баш тартмады, әҗеренә “бер тавык белән бер савыт”ка риза иде. Кайвакыт әнисе: “Син әйтеп кара әле, малай бөтенләй кешелектән чыга бит, сине тыңлый ул”, – дигән өчен, икенчеләрендә аның язмышына битараф булмаганга аңлата, орыша-сүгә идем Таһирны. Әмма файдасы булмады. Күреп торабыз: егетебез әкренләп сүнеп бара, әйткәннәрне колагына да элми.

Беркөнне Таһирыбыз капка янындагы таш өстенә утырган. Шешенеп беткән, кәефсез, башын ике куллап кысып тоткан да, уйланган кыяфәттә йокымсырап утыра. Ташның бер кырыена килеп сыендым. Нуры качкан йөзенә карап торам шулай. Әйтелгән сүзләр, үгет-нәсыйхәт кермәгән кешегә тагын нинди үтемле чара бар?

“Таһир, аракы сөременә бирелеп, ун еллап яшь гомерең заяга узды. Әниеңә, туганнарыңа никадәр күңел җәрәхәте ясадың, үзең газапланасың. Елап калырга балаларың юк. Йә эчүеңне ташла, йә лапаска кер дә …асылын”, – дидем. Каты бәрелгәнемне аңлап туктап калдым. Мин кузгалып киткәндә башын аска игән килеш утырып калды.

Шактый вакытлар күзгә чалынмады Таһир. “Бер атналап кулыннан эш төшеп, төшенкелеккә бирелеп, ямансулап йөрде”, – диде әнисе.

Ул җәйнең эссе, матур көнендә Таһирның башында нинди уйлар кайнагандыр – әйтүе кыен. Мөгаен, үлем белән яшәү көрәшкәндер. Аллаһның амин дигән вакытына туры килеп, яшәү җиңгәндер. Шул көннән бирле бүгенгә кадәр, хәзер ышаныч белән әйтергә була, ул гомерлеккә аек. Ул вакыт 31 яшьлек ир-егетнең ярты чәченә көмеш төс кергән, йөзендә вакытсыз җыерчыклар барлыкка килгән иде.

Ә Марат абыйсын шул эчү хәрап итте. Аллаһның рәнҗүе төште – акылсыз хәлдә урын өстендә әҗәлен көтеп ята. Аның белән улы һәм килене җәфалана.

Таһир баткаклыктан чыгу юлына озак – ун еллап газап чиккәннән соңгына килә алды. Күпләр дин юлына кереп, намазга басып, Аллаһы Тәгалә кушканнарны үтәп, хәрам ризыклардан тыелуны сайлый. Һәркемнең үз юлы. Иң мөһиме – замана афәтеннән котылу. Менә шундый ике язмыш.

С.МӘХМҮТОВ.
К. районы. 

Запись «Йә эчүеңне ташла, йә лапаска кер дә …асылын», – дидем» [гыйбрәт өчен] впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

Баксаң, әтиләре көнләшүдән әниләрен гел кыйнап торган икән. Кемнән көнләгән ул хатынын, белмәссең. Югыйсә, Закирә апаның өйдән ары беркая диярлек чыкканы да, чыгып йөрергә вакыты да булмагандыр. Ни өчен дигәндә, өй тулы бала-чага, андагы тавык та чүпләп бетерә алмастай эш белән кая да булса йөрергә вакыты калды микән аның? Шамил абыйның ду китереп Закирә апаны эзләп йөргәннәрен үзем дә хәтерлим әле. Андый вакытларда ул гел салмыш була торган иде. Бервакыт, күзен-башын тондырып, безгә килеп керде дә, хатынны кая яшердегез дип, җикеренеп һушны алды. Аннан, бакча ягына чыгып, бәрәңге буразналары арасыннан җенләнә-җенләнә Закирә апаны эзләп йөргән иде. Тегесе, мескен, икенче як күршеләренең мунчасына кереп качкан булган. Хәзер шуларны искә төшереп хәйран калам. Әнә шундый хәлләргә дә түзеп яшәгән элекке буын хатыннары. Усал каенанага да, исерек иргә дә, итәк тулы берсеннән-берсе кечкенә елак балаларына да. Хәзергеләр булсамы?..

Ире көнләшеп теңкәсенә тия торган тагын бер хатын бар иде авылда. Аларның кызлары белән бер класста укыдык, дуслар идек. Шуңа да өйләрендә бик еш булырга туры килә иде. Аның әнисе кибеттә эшли иде. Әнисен кибеткә кергән һәрбер ирдән көнләшеп кыйный торган булган аның әтисе. “Яратам, көнләшәм, кыйныйм” – менә шушы өч сүз әтиләренең “тату” яшәү девизы булган. Яшь вакытта ничек түзеп яшәгәндер, әмма, картаеп беткәч кенә, иренең газапларына түзә алмыйча, шәһәрдә яшәүче балаларына күчеп китте.

Мондый көнчел кешеләрне тормышта байтак очратырга туры килде. Мин кияүгә чыккач, ирем белән берара тулай торакта яшәдек. Күршедә хатынын көнли торган ир бар иде. Хатынын тулай торакта яшәгән һәммә ирдән көнләде ул. Бүлмәләрендә көн саен диярлек кара тавыш. Өстәвенә, ире хатынын кыйный да иде. “Нәрсәгә үзеңне мыскыл иттереп, кыйнатып яшисең аның белән?”– диючеләргә җавабы әзер: “Ул мине нык ярата, шуңа күрә кыйный”,– дип әйтә иде.

Көнләшеп, бер сәбәпсезгә хатыннарын кыйнаган ирләрне дә, шуңа түзеп яшәүче хатыннарны да аңламыйм мин.

Бер елны танышым яшәгән авылда көнләшүдән коточкыч фаҗига килеп чыга. Гаилә башлыгы читкә китеп акча эшли торган була. Бер кайтуында күршеләре аңа:”Син еракта акча эшләп йөргәндә хатының ятлар белән чуала”,–диләр. Чынлыкта, хатын иренә тугры була, чит ирләргә күтәрелеп тә карамый. Ләкин болай да көнләшүче ирнең күңеленә шик төшә һәм ул, күршеләренең сүзен чынга алып, җенләнеп өенә кайта да, төрле шакшы сүзләр әйтеп, хатынына бәйләнә башлый. Аннан кызып китеп, аны каты гына кыйнап ташлый. Ахыр чиктә үзен-үзе белештермичә, пычак белән кадап үтерә. Аннан каралтыларына чыгып асылына. Нахакка үтерелгән хатынның әти-әнисе хәзер балаларын сагынып, көн дә яшь түгәләр. “Бернинди байлык та кирәкми, балалар гына исән булсын икән”, – диләр.

Байлыкларыннан көнләшеп күршеләре нахак бәла якмаса, җитеш тормышта яшәүче бу гаиләдә ир белән хатынның гомере болай чикләнмәс иде. Кеше сүзе кеше үтерә, дип бик дөрес әйткәннәр. Кеше сүзеннән, нахактан сакласын иде Ходай тәгалә барчабызны да.

ӘЛФИЯ. Казан.

Запись «Ул мине нык ярата, шуңа күрә кыйный» впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

– Нишләп “иде” булсын, хәзер дә әйбәт кеше ул, без – гаиләсе әйбәт яшәсен дип тырыша-тырыша параличланды! Терелә алмаса, аннан башка ничек яшәрмен? Утырып кына булса да торсын, яшәсен генә иде! Мин аны гомерем буе карарга риза…

Аннан кесә телефоныннан чылтыратып: “Улым, әйдә, килегез”, – диде. Һәм бераздан инвалид арбасында утыручы ябык гәүдәле, сызлануы йөзенә чыккан ир һәм аны этеп килүче егет күренде. Гаилә табиб янына кереп китте. “Нинди кызганыч, яшь кеше бит әле, инсульт, инфаркт кыра гына хәзер кешене”, – диештеләр чиратта утыручылар. Ә мин, исләрем китеп: “Ире өчен шулай елаучы хатыннар да бар икән әле!” – дип уйладым. Чөнки беләм, күрәм, ишетәм: ирләре үлгән хатыннарның күбесе яшәреп, чибәрләнеп, икенче сулышлары ачылгандай, иркенәеп яши башлыйлар. Дөрес, ирләре исән чакта балдамайда йөзеп, бөтен эшне ирләреннән эшләткән хатыннар, ирләре үлеп киткәч, каушап-югалып калалар – үзләре генә яши белмиләр чөнки. Алар, киресенчә, ирләре исән чакта чәчәк атып яшәсәләр, тол калгач сулалар.

Сырхауханәдә ятканда палатадагы 80 яшьтән узган марҗа әбинең: “Ирем үлде, 40 көнен дә уздыра алмыйм инде, менә бит, аягымны сындырып, шушында эләктем”, – дип елап ятуын күреп тә аптыраган идем. Татар карчыгы булса, аягы түгел, муены сынса да иренең кырыгын үткәрмичә калмый инде, чатанлап булса да, ашны үткәреп җибәрә. Ә бу әби елый-елый да, тынычлангач, йөзенә кремнарын-мазьләрен сөртә, аннан туйганчы ашый, палатада ятучыларны, алар янына килүчеләрне күзәтә. “Синең беләзегең матур, алкаң бик килешә”, – дип, матур әйберләргә кызыгып утыра. Ирем үлде дип кайгырсаң, кешедәге матур әйбер күзгә күренәме? Бу нәрсәләрне белергә язмасын, ирем исән-сау, Аллага шөкер. Әрләшә-талаша булса да, бергә яшәргә язсын иде әле.

Фирдания Т.
Бөгелмә

Запись «Утырып кына булса да торсын, яшәсен иде, гомерем буе карарга риза…» впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

Үз балаңнан шундый сүзләр ишет әле! Төне буе йоклый алмадым. Бөтен гомерем күз алдымнан үтте. Тимер юл станциясендә яшибез. Паровоз машинисты булып озак еллар эшләдем. Оста баянчы булуым, күп җырлар белүем, әйбәт җырлавым харап итте мине. Туйларга, мәҗлесләргә еш чакыралар иде. Анда инде, үзегез беләсез, “салмыйча” мөмкин түгел. Еллар үткәч, медкомиссия мине машинист булып эшләргә яраксызга чыгарды. Куллары калтырый, “похмельный синдром”, имеш. Шуннан китте инде: төзелештә дә эшләдем, ипи заводында да, кабер казучы да булдым. Тормышның рәте киткән саен күбрәк эчтем.

Хатын еш кына: “Дәвалан. Кеше кебек яшәмәсәң – китәм”, – дип куркытты. “Алкашмы әллә мин? Үзең дәвалан кирәксә”, – дия идем.

…Кызымның сүзләре айнытып җибәрде! Балалар үртәгәннән хурланып елаган, үз әтисе өчен оялган сабыемны бик жәлләдем.

Иртә белән тордым да, хатынга бер сүз дә әйтмичә әни янына киттем. “Эчүне ташлыйм. Кодироваться итәм. Акча биреп тор әле”, – дидем. Дөньяда беркем аңламаганда да, әниләр ярты сүздән аңлыйлар. Элегрәк бик ялынып сораганда да акча бирми иде, ә бу юлы күршеләргә кереп чыкты, үзенең дә запасы булган – җыеп бирде. Кулга акча кергәч, шайтан котыртты анысы. “Башта туйганчы эч, аннан барырсың”, – диде кебек ул. Ләкин күз алдымнан кызымның яшьле күзләре китмәгәнгә, бирешмәдем!

Чаллыда кирәкле клиниканы, врачны бик тиз эзләп таптым.

Врач укол кадады. Бу уколдан соң йөрәк кага, баш чатный башлады, күз аллары караңгыланды, аннан соң әллә нинди ямьсез төсләр уйнады. Алай гынамы!.. Ул төсләр арасыннан шыксыз албастылар килеп чыгалар да, мине каядыр өстериләр. Куркам, карышам, кычкырырга телим, ләкин кычкыра алмыйм. “Йә, Аллам, коткар мине болардан, бүтән эчмәс идем, тәүбә итәм!” – дип уйлап куюга, кемдер арттан этеп җибәргәндәй булды. Күзләремне ачтым. Ни күрим: врач тирләп-пешеп, йөрәккә массаж ясап ята. Күз ачуымны күргәч: “Аллага шөкер! Кире кайттың бит. Мин сине бөтенләй китте ахры дип куркуга калдым”, – диде.

Газапларым моның белән генә бетмәгән икән әле. Элеккеге дуслар – шешәдәшләр теңкәгә тиделәр. Берсенең бу яңалыгымны ишеткәч, йөзләре каралып чыкты. Төрлечә мыскылларга кереште. Эштәге мужиклар да: “Ә-ә, фамилияңне үзгәрткәнсең икән – Кодиров бит син хәзер”, – дип көлгән булдылар.

Төннәрен гел бер төш бимазалады: туй икән, имеш, өстәлләр аракыдан сыгылып тора. Кунаклар арасында теге врач та бар. Бөтенесе дә мине кыстыйлар. Врач та эч, берни дә булмас ди. Эчәм, имеш. Элеккеге кебек күп итеп. И рәхәт, имеш. Тик каяндыр теге албастылар килеп чыгалар. Врач та бүтәнчә “сайрый”: “Эчмәскә идең. Үләсең дидем бит. Хәзер үләсең инде”. Йөрәк кага, баш чатный, тагы кара упкынга очам… Бер-ике атна буе иртәләрен гел шабыр тиргә батып уяндым. Баш махмырдан авырткандай була иде. Әллә теге туй чынлап булды микән дип тә уйлый идем.

Аның каравы, өйдәге тормыш матурланды. Хатын ешрак елмая башлады. Олы кыз йөргән егетен безнең белән таныштырды. “Әтием, элек бу хакта уйлый да алмый идем бит”, – диде кызым.

Беркөнне станциядә элек бергә эшләгән дусны очраттым. Зур начальник булган. “Эчүеңне ташлагансың дип ишеттем. Синдәй тәҗрибәле машинистлар аяк астында аунап ятмый, кил әле, сөйләшик”, – диде. Барган идем – элеккеге эшемә урнаштырды. Беренче получкага гаиләмә бүләкләр, үземә дә яхшы куртка, чалбар алдым, әнигә теге бурычны түләдем.

…Матур киендем дә, кызым Алинәне алырга дип бакчага киттем.

– Күрәсезме, әнә, әтием килә! – дип, кызым колач җәеп каршыма йөгерде.

Кечкенә кызымның горур тавышы – язмышымның миңа биргән иң зур бүләге иде. Мин чын-чынлап бәхетемә кире кайттым.

МӘХМҮТ.
Тукай районы. 

Запись «Әти, мине алырга килмә, көләләр миннән, әтиең тагын исерек, диләр» впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

Мин шалтыратканда Миләүшә гадәттә трубкасын алмый, йә сөйләшеп тормыйча трубкасын ыргыта иде. Гел шул гадәте булды. Миләүшәгә әйтәм, алмас ул дим, араларны өздек бит инде, телефонын бетерергә онытканмын гына дим. Аламы-юкмы, шалтырат хәзер ди бу. Тегеләй дә болай да дип карадым, котылып булмады, җыярга туры килде. Кирәк бит ә – кирәкмәгәндә Миләүшәсе дә алды трубканы! Акыртып сөйләшә торган режимга куй дип ишарәләде Айгөл, кая барасың – куйдым. Әйдә кунакка чакыр ди. Мәйтәм ничек инде, ник кунакка чакырыйм соң мин аны дим. “Чакыр!” – дип боерды бу, тикшерә имеш безнең араларны, шулай итеп ике ут арасында калдым. Айгөл үзе безнең сөйләшкәнне тыңлап кырыйда утыра. Әле ярый Миләүшә ык-мык килде, юк, бүген вакыт юк, килә алмыйм, диде. Хәзер үк киләм дисә, була иде хәлләр! Ләкин әйтәсе сүзе бетмәгән икән, “Атна азагында карарбыз”, – дип тә өстәде. Айгөлнең йөзе агарды, бер кызарды. Шул “атна азагында карарбыз” дигән сүзе өчен көне буе башымны ашады аннары. Әйтерсең, мин аны мәҗбүриләп шалтыраттырган! Миләүшә балалалы хатын иде ул, тыныч алай, аны хурлап бер сүз дә әйтәсем килми, яшәп китеп кенә булмады. Шулай көнләшә мине бу Айгөл. Үзе кем белән алалашуың миңа барыбер ди, үзе һәр адымымны тикшерә. Эш буенча язып куйган телефоннарны да тикшерә. Интернетка дип, минем телефонга кереп китә дә, шуннан тикшерә башлый. Альбомдагы һәр фотоны игътибар белән карый, сораша, тикшерә. Сораулар туачак фотоларны, телефоннарны вакытында бетереп барырга тырышам шуңа күрә. Миннән гәүдәгә дә зуррак ул Айгөл, таза, мине этеп кенә җибәрә. Аның миңа кияүгә чыгарга исәбе юк та шикелле. Күп еллар үзен генә карап яшәп, ир көйләп өйрәнмәгән бит ул. Мине үзенә кирәктә генә кулланырга аның исәбе. 

И., Ютазы.

Запись «Күп еллар үзен генә карап яшәп, ир көйләп өйрәнмәгән бит ул!»[гаилә хәле] впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

Янгын Елаур авылында Ленин урамында урнашкан йортта төнге берләр тирәсендә чыккан. Фаҗига урынына Чулпан авылының ирекле янгын командасы һәм Нурлаттан Федераль янгынга каршы көрәш хезмәтенең янгын-коткару частьләре хезмәткәрләре килгән.

Янгын мәйданы 68 квадрат метр тәшкил иткән. Уттан сарай да зыян күргән. Янгын урынында 54 яшьлек ирнең мәете табылган.

Башлангыч мәгълүмат буенча, ут мич якканда янгын куркынычсызлыгы кагыйдәләрен бозу аркасында чыккан.

Запись Нурлат районында мич якканда янгын чыга, зыян күрүчеләр бар впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..