2000нче елның 26нчы февралендә Мамадыш районы, Югары Ошма авылында яшәүче Миңнегөл белән Миңнерәшит Усмановларның гаиләсендә малай туа. Биш кыздан соң көтеп алынган малай була ул. Дамирның тууына әтисе бигрәк тә шатлана. Егет булды бит, егет!

«Дамир тап-таза малай булып дөньяга килде. Кайбер балалар кебек еш та авырмады. Балалар бакчасында үзе җырлый, үзе бии, үзе шигырь сөйли иде. Аннан да матур бала юк иде инде!» – дип искә ала Дамирның әнисе Миңнегөл Усманова. Тик малайның бер көйгә агып яткан тормышы 2008нче елдан кисәк үзгәрә. Әнисе бу көнне кичә генә булгандай хәтерли: «Гыйнвар ае иде. Дамир мәктәптән кайтты да: «Әни, күз алдымда шундый каты итеп нәрсәдер шартлады, күзләрем әллә нишләп китте», – диде. Күзен карадым – агарып тора иде. Шулай да Дамир күрмим димәде әле, ләкин йөргәндә сөрлегә башлады. Март аенда больницага алып бардым. Казанга юллама бирделәр. Шуннан башланды инде».

Башта малайга диагноз куя алмый тилмерәләр. Инфекция эләктергән, диләр. Ул инфекция мендәрдән дә эләккән булырга мөмкин, дип фаразлыйлар. Тикшерә торгач, малайда цитомегаловирус дигән вирус барлыгы ачыклана. Шуңа нигезләнеп, табиблар диагноз куя: «обострение фибриозно пластического уивита, осложненная катаракта». Гади генә итеп әйткәндә, малай күрмәс була, күзләренә ак төшә.

«Больницага кап-кара чәч белән киткән идем, бер айдан ап-ак чәч белән кайтып кердем», – дип искә ала Миңнегөл апа. Агарыр да шул! Кичә генә сау-сәламәт булган балаң көннәрдән бер көнне тик торганда күрми башласын әле. Кайгы үзе генә йөрми, диләр. Шул ук 2008нче елда Усмановлар гаиләсенә тагын бер борчу килә: Миңнерәшит абыйның баш миендә яман шеш табалар. «Дамир белән мин больницадан кайтып кына керәбез – Рәшит ятарга чыгып китә. Ул кайтып кына керә – без чыгып китәбез. Бер ел буе шулай йөрдек», – ди Миңнегөл апа. Коткарып кала алмыйлар Миңнерәшит абыйны. Аны югалтуны 8 яшьлек Дамир бик авыр кабул итә, көчле стресс кичерә. Операциядән соң әзрәк күрә башлаган күзләрен яңадан томан каплый.

Авырый башлаганнан алып, бүгенгә кадәр 11 операция кичерергә өлгергән инде Дамир. Тагын әнисе сөйли: «Баланың күзләренә укол кадыйлар, ул акырып елый. Аны кочаклап мин елыйм. И-и, сеңлем, күрде инде башкайлар».

Казанга йөреп-йөреп тә файдасы булмагач, Усмановлар Нократ Аланында урнашкан бер клиникага барып чыга. Малайны карыйлар да бер генә сүз әйтә табиблар: «Казан табиблары рәхәтләнеп казынган икән монда, бетергәннәр баланың күзен». Шулай итеп, булган өметне дә кырт итеп кисеп аталар. 2011нче елда Уфада Дамирның бер күзенә имплант куялар. Шуннан соң малай больницага аягын атламас була. «Бармыйм! Күземне генә бетерделәр – шул булды бөтен эшләре», – ди ул.

Ә быел интернеттан Гүзәл исемле бер кыз белән таныша Дамир. Гүзәл егеткә булышырга алына. Аның диагнозы язылган кәгазьләрне Германия, Израиль клиникаларына юллый. Һәм көннәрдән бер көнне Усмановларга Германия клиникасыннан шалтыраталар. Егеткә консультация уздырырга алынырга әзерлекләрен, мөмкин була калса, күзенең мөгезкатлавын (роговица) алыштырачакларын белдерәләр. Усмановларда, бигрәк тә Дамирда яңадан өмет барлыкка килә.

Германиядәге клиникага бару арзан түгел. Документлардан күренгәнчә (ә алар барысы да Дамирның «Вконтакте»дагы төркеменә куелган, теләгән кеше кереп карый ала. – Авт.), Дамирга дәвалану өчен 1 млн 600 мең сум акча кирәк. Чит илдә дәвалануның арзан булмавын беләбез. Кемнәндер 3 млн сум сорыйлар, хәтта 6 млн сум җыярга кирәкле кешеләр дә бар. Алар белән чагыштырганда, Дамирга кирәкле сумма әллә ни күп тә түгел. Тик барыбер Усмановлар ул акчаны үзләре генә җыеп бетерә алмаячак. «Кешедән акча бер дә сорамас идем дә бит, килеп терәлгәч, сорыйсың икән ул. Рәхмәт яусын, мәрхәмәтле кешеләр бар. Безгә килгән һәр тиеннең кемнән икәнен язып барам», – ди Миңнегөл апа.

Германиядән хәбәр килгәч, Дамир очынып йөри башлаган. Өмете барлыкка килгән. «Мин хәзер яктылык кына күрәм, көн белән төнне аера алам. Ә минем әниемнең күзләрен, кешеләрне, яраткан авылымны күрәсем килә. Яшисем килә минем, кеше кебек яшисем», – ди Дамир. Аның теләген якынайтуда һәрберебез катнаша ала. Усмановларга һәр тиен кадерле.

Акча күчерү өчен реквизитлар:

СБЕРБАНК: карта номеры 4276 6200 4088 5265 (получатель Миннегуль Усманова)

БИЛАЙН: 89061188210

КИВИ КОШЕЛЕК: +79061188210

ЯНДЕКС КОШЕЛЕК: 410014083135791

«Вконтакте»да Дамирның төркеме: https://vk.com/club147085140

Фәнзилә МОСТАФИНА

Запись «Яктылыкны күрәм, әниемнең күзләрен күрәсем килә» впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

Ике бала анасы буларак, әлеге проблемалар чоңгылы уртасында калып, йөрәгемә урын таба алмаганнан язам әлеге юлларны. Юк, балаларым начар укымый минем! Бу хакта горурланып әйтә алам. Икесе дә «4»ле, »5»ле билгеләренә өлгереп баралар, Аллага шөкер! Укыткан мөгаллимнәре хакында да бары тик яхшы фикерләр генә әйтә алам. Чөнки бу билгеләрдә аларның да, без- ата-аналарның да тырыш хезмәт нәтиҗәсе чагыла.

Әмма, әлеге дә баягы, шул котны очырган, төн йокыларын качырган кырыс таләпле имтиханнар барыбызны да авыруга әйләндереп бетерә ич инде…

Җәйнең беренче көнендә балаларны яклау көне билгеләп үтелде. Бүген исә ай бетәргә дә санаулы гына көннәр калып бара. Безнең балалар күрдеме соң ул җәйне? Юк!!! Көне-төне имтиханга әзерлек, компьютер, интернеттан бушый алмый алар. Чөнки мәгариф шуны таләп итә… Шушы урында миңа сорау бирүчеләр табылыр: «Ник соң, балаң яхшы укыгач, имтиханы өчен кайгырасың?» – диярләр. Кайгырам, чөнки үзе яратып укыган, теләп сайлаган фәннән биргән имтихан билгесеннән ул канәгать түгел. Тиешле балларны җыю өчен йә син профессор, йә галим булырга тиеш. Бала барлык сорауларга төгәл җавап бирә алмасын өчен, буталчыклап, махсус эшләнгән төсле тоелды бу миңа. Ә бит, югыйсә, төп фәннәрдән бик яхшы билгесенә бирде балам имтиханнарын. Акланмаган өметләрне аклау ниятеннән, Казанга апелляциягә бирергә киңәш иттеләр. Апелляция дигән сүзне элек судларда гына була, дип ишетеп белә идем. Башыңа төшкәч, башмакчы буласың, диләр! Әйтерсең бала ниндидер җинаять эшләгән дә (Алла сакласын!), шуннан аклау эзләп йөри… Уйлап карасаң, адәм хурлыгы ич бу!

Казанда күргәннәр исә үзе бер мәхшәр. Төрле районнардан кайсы укытучысы, кайсы әти-әнисе белән килгән, йә имтиханын бирә алмаган, йә яхшырак билгегә өметләнгән балаларның исәбе-хисабы юк. Шундагы берничә әни кеше авызыннан: «Балам үз-үзенә кул салырга теләде, көчкә тынычландырдык…» дигәнен ишетеп, имәнеп киттем. Ә бер әти исә: «Кабат биреп тә, бирә алмаса, бәреп үтерәм…» дигәч, чәчләрем үрә торды. Йа Аллам, үзең саклый күр без бәндәләреңне мондый гөнаһлардан… Укырга теләге булган балаларның да канатын каера түгелме соң бу җәмгыять?!

Казан безнең өметләрне акламады. Җилкәсенә җиткән чәчен керешкә төйнәп куйган эксперт урыс агае баланың имтихандагы эшен ачып, кабат күзәтү ясагандай итте дә, безгә мыскыллы караш ташлап, кабат биреләчәк имтиханга үзенчә уңышлар теләде. Рәхмәт, агай! Әлбәттә, без туктап калмаячакбыз! Үзебез теләгән билгене алырга, балларны җыярга тырышачакбыз. Әмма мин бер нәрсәне аңламадым: ник шул кадәр ерак чакрымнар үтеп, безне килеп торырга мәҗбүр итәргә иде соң?

Баламның шушы имтихан алдыннан кан басымы күтәрелеп, борыны канаган иде .Үзем аны тынычландырам, үзем йөрәк даруы ашыйм. Әтисе дә сиздермәскә тырыша, тик борчылуы йөзенә чыккан. Ә имтихан бирергә керер алдыннан металл тикшергеч аша үтеп, камера астында утырган бала ниләр кичергән дип уйлыйсыз? «Әни, белгәннәремне дә оныттым, каушадым, хурлык бит бу…» – дип, балам күзләрен яшерә. Ә мин исә хисләремне тыярга тырышып: «Улым, аяк-кулларың йөри, күзләрең күрә, колагың ишетә, башың эшли. Иң мөһиме – сәламәт бул! Син үзең генә түгел, әтиең, мин, әбиең, апаең бар. Бергә булганда, без мондый гына борчуларны, һичшиксез, җиңәрбез!» – дип, аны тынычландырган булам. Нишлисең бит, яши-яши психологка да әйләнәсең икән.

Хөрмәтле әти-әниләр! Сезгә мөрәҗәгать итеп, шуны әйтәсем килә: үз балаларыбызга авыр вакытта терәк булыйк. Аларның нечкә күңелен тагын да яраламыйк. Бу катлаулы дөньяда аларның очар канатларын каерырга, байга, ярлыга аерырга беркемгә дә юл куймыйк! Алда аларны тагын да мөһимрәк тормыш имтиханы көткәнен онытмыйк. Бергәләп яклыйк, саклыйк бәгырь җимешләребезне!

Гөлчәчәк САДРЕТДИНОВА,

Азнакай шәһәре

Запись «Минем бу җирдә яшисем килми… Шул кадәр туйдым бу дөньядан…» впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

Үзе елмайса да, күзләре тулы әйтеп бетергесез сагыш һәм яшь иде аның. Тукай районының Теләнче Тамак авылында яши, шундагы мәктәптә тарих фәнен укыта ул. Кичергән кайгыларын да, әнә шул эше белән генә беразга онытып тора. Тик кичләрен, өйгә кайткач, истәлекләр яңара: мәрхүм булган якыннарын сагынып, җаны сулкылдый…

КИЯҮГӘ ЯРАТЫП ЧЫККАН

Рузилә апа ире Русланга кияүгә чыгуын зур бәхет санаган. Очрашып йөри башлагач, бераздан аерылган булган алар. Әнә шул көннәрдә «кавыштырчы безне», дип, Аллаһка ялвара торган булган ул. Теләкләре кабул булып, берничә елдан кабат юллары кушылган, яшьләр туй уздырган. Шундый яраткан ирен Рузилә апа! Бәхетләренең чиге булмаган – бер-берсен ярты сүздән дә аңлап яшәгәннәр. Эшләп тапкан маллары гына түгел, борчулары, шатлыклары да уртак булган.

Кияүгә чыгып, бер ел вакыт узганнан соң беренче уллары туган. Бу аларның дөньяларын тагын да түгәрәкләндереп җибәргән. Улларына бер иптәш кирәклеген аңласалар да, яңа өй салу мәшәкатьләре белән дә йөргәч, икенче баланы алып кайтырга ашыкмаганнар. Бары тик өй салынып беткәндә генә Рузилә апа икенче мәртәбә йөккә узган. Яңа нигезгә күчкәндә көмәне шактый зур булган инде аның.

– Ул вакытта эшлисе килү теләге шул кадәр көчле булды микән, белмим – өебезгә күчкәч тә, язны көтеп, ашкынып торды күңелем. Әллә нәрсәләр утыртасым килде. Үземне битәрлим хәзер: ник тиешенчә сакланмадым икән, дим. Очынып эшләп йөрүләремнең зыяны булды күрәсең – балам 8 айлык килеш туды. Туганда ук үлә ахры дип уйлаган идем мин аны. Бик авыр узды барысы да. Тик реанимацияләр аша чыгып, исән калды. Бавыр-бөерләре генә сәламәт түгел иде. Аннан соң, баш өстендәге капкачының да ачыклыгы бик зур иде, ул әкрен-әкрен ябылырга тиеш, ә минем улымда мондый уңай үзгәреш бик сизелмәде. Бер мәртәбә мунча кертеп чыгардык та, кисәк кенә хәле авырайды. Ни кычкырып еламый, ни туктамый бер төрле итеп шыңшый. Без аны ни өчен шулай булуын да аңламадык. Ике көннән соң хәле авырайды да, вафат булды. Дүрт айлык була дигәндә үлде ул безнең. Табиблар баш миенә су җыелган дип диагноз куйды…

2007нче елның октябрь аенда килгән бу хәсрәт Яхиннарның тормышын тамырдан үзгәрткән кебек була. Бала үлемен икесе дә авыр кичерәләр. Хәсрәт тизрәк онытылыр дип, тагын бер бала алып кайтырга уйлыйлар.

– Ике айдан соң кабат йөккә уздым. Хәзер тагын битәрлим үземне: ашыгасы калмаган дим. Организмым ныгып җитүен көтәргә кирәк булгандыр… Ул балам да кинәт чирли башлап, үлеп китте…

Рузилә Яхинаның төшләрендә, улы гел бер сүзне кабатлый: «Без әти белән бергә йоклыйбыз».

Туганда сәламәт була сабый. Аңа Нурзат дигән матур исем дә бирәләр. Әңгәмәдәшем әйтүенчә, бик татлы, көтеп алынган бала булган Нурзат.

– Беренче бала туганда үзебез дә яшь идек, аңлап бетермәгәнбездер. Монысы бөтенләй башка төрле ярату иде. Ирем дә үлеп китә иде улыбыз өчен. Ул әйбәт кенә үсте, тик 2 яшендә кинәт коса башлады. Беренче мәртәбә ничек чирләве әле дә исемдә: төне буе косты, хәле бетте, агарынды – без аны больницага алып киттек. Кайларда гына тикшеренмәдек – төгәл диагноз куя алмадылар. Авыруы гел кабатлана торган булды: уйнап йөргән җиреннән бала коса башлый, бу әйбер бертуктаусыз дәвам итә, чыгарыр әйберсе беткәч су, селте чыга башлый һәм бала гәүдәсен тота алмый. Мондый вакытларда аның канында шикәре дә төшеп бетә. Системалар аша косуны бетерә торган препаратлар һәм глюкоза керткәч кенә, яңадан нормальләшә, һәм бала берни булмагандай йөри башлый. Үзе чирләсә дә, гәүдәсендә тайпылышлары юк иде, яшьтәшләреннән гәүдәлерәк тә булды әле. Тик кинәт коса башлавы гына, безгә улыбызда ниндидер билгесез авыру барлыгын искә төшереп ала иде. Больницаларга йөрүебез үзе бер вакыйга. Чаллы больницасына шундый нәфрәтле булып калдым мин. Баланы яратып карау дигән әйбер юк. Диагнозның билгесез икәнен күрделәр дә – алынасылары килми. Чирләп барасың, әле инфекционныйга җибәрәләр, әле үзләренә кире кайтаралар… Бер табибның мөнәсәбәте дә күңелгә тиде. «Балаң акыл ягыннан артта калганмы әллә синең?» – ди. «Нишләп алай дисез?», – дим. «Нигә русча белми ул, ник өйрәтмәдең?» – ди. Минәйтәм: «Ул ике яшьлек бала. Ә сез аның белән татарча сөйләшеп карадыгызмы соң? Татарчасын белә бит! Мин аны ничек тумыштан ук урысчага өйрәтим?». Бүгенге көндә дә әрнүем көчле. Шуңа сөйлим боларны…

ИКЕНЧЕ БАЛА ДА ҮЛГӘН…

Хәсрәт бер ишек шакыса, түргә үк узмый китми диләр. 2011нче елның көзендә чүп өстенә чүмәлә: Рузилә апаның ире аркасы авыртуга зарлана башлый. Кар төшкәнче комбайнда эшләгән ирнең ел саен шундый суык тидереп чирли торган гадәте булган. Шуңа, аркасы кадап азапласа да, больницага барып күренергә ашыкмаган Руслан Яхин. Хатынының үгетләүләренә дә колак салмаган. Әнә шулай итеп 3 ай вакыт узган. Мәҗбүри җибәргәч кенә, авылларындагы больницага барырга булган ир. Табиб аңа «мускулларыңа салкын тигән», дип диагноз куйган. Дәвалау алымы билгеләгәннәр, уколлар биргәннәр. Авыртынулар бераз басылса да, Рузилә апа ирендәге бер үзгәрешкә игътибар иткән: Руслан көннән-көн ябыга башлаган.

– Син нигәдер бик нык ябыгасың, дим. Ул ышанмый минем сүзләргә. Бергә эшләп йөргән иптәше әйткәч кенә, үзе дә сизә башлады. «Мин шулай ябыкканмыни?» – дип сорады. Шунда ук күңелгә: «Юньле әйбер түгелдер бу» – дигән шик керде. Бераздан ирем хәлсезләнә башлады. Төннәрен тиргә батып уяна. Муенына кабарып бер шеш килеп чыкты. Томографияләр үттек. Йөрәк һәм үпкәсе тирәсендәге лимфаларында яман шеш барлыгы ачыкланды. Бу онкологиянең иң авыр төре. Тиз бара, тиз үрчи, яшь организмнарда чыга.

Ирнең яман шеше 3нче дәрәҗәгә җиткән булган. Менә шулай больница юлын таптаулар икеләтә ешайган: башта Нурзатны дәвалау артыннан йөрсәләр, хәзер Русланның гомере өчен дә көрәш башлаганнар.

Рузилә апа табиблардан сабыеның сәламәтлеге турында турысын бәреп сорый торган булган: «үлмәсме, яши алырмы?». Чөнки вакыты-вакыты белән косып авырулар шундый куркыныч булган ки – баланың тәнен көзән җыера башлаган хәтта. Ә табиблар ананың өметен өзмәгән. «Терелер, борчылмагыз. Диетаны тиешенчә сакласагыз, витаминнар эчеп торсагыз, 7 яшьләрендә савыгып бетәр». Әнә шундый ышаныч белән яшәгән көннәрнең берсендә, Казанга тикшеренергә бара Руслан. Кайтышлый, Мамадыш районындагы дәвалаучы карчыкка кереп, улы турында сораштыра. «Балагызның бавырын чистартырга кирәк булыр», – дигән сүзләрне ишетеп, кайту белән хатынына җиткерә ул. Тик… җитешми калалар. Икенче көнне иртән үк Нурзат коса башлаган, башкалары белән чагыштырганда да көчлерәк булган аның укшулары: авызыннан ак күбекләр килгән хәтта.

– Җыендык та, больницага чаптык инде. Тик юлда барганда ул кинәт берни сизми башлады. Комага киткән икән. Реанимациягә алып кереп, укол кадаганда да, авыртуны сизмәде, диде табиблар. Әнә шулай итеп, көтеп алынган сабыебыз белән хушлашырга туры килде… Иртәнге 8 сәгать 20 минутта улыбыз мәңгелеккә күзләрен йомды.

Инде ике мәртәбә тетрәндергән бала кайгысына ирнең организмында үрчеп килгән яман шеш бәласе дә өстәлә. Русланга химия терапияләре билгелиләр.

– Химиягә бар дип әйткәннәр икән, димәк мин үләм инде, диде. Аны чак ризалаштырдым. «Син бит әле яшь, химиядән соң да яшиләр бит!», – дим. Чынлап та, беренче мәртәбә барып кайткач, хәл керде аңа. Яшәүгә өмете барлыкка килде, киләчәккә планнар корды. Шунысы гаҗәп: ни керфекләре, ни чәчләре – берсе дә коелмады аның. Больницадагы авырулар хәтта чәчләрен тартып-тартып та караганнар. «Үзеңнекеме соң бу?» – дип аптырыйлар икән. Ирем барлыгы 8 химия алды, тик аларның ярдәме булмады: шешләр кимемәде. Шуннан соң, радиоактив нурланыш билгеләделәр. Әлеге процедура ярдәмендә шешләр шактый кимеде кебек, үзе дә сөенеп туя алмады. Табиблар да, «күңел төшенкелегенә бирелмә, чир турында уйлама», – дип кайтарганнар иде үзен. Тик… Озак та тормады, сулавы авырлашты иремнең. Үпкәсенә һәм йөрәк капчыгына су җыела башлаган диделәр. Ирем, бәлки үзен тынычландырыйм диптер, Әгерҗе районындагы бер «дәвалаучыга» китте.

БАГУЧЫГА ЫШАНГАН ШУЛ

Эх, Әгерҗегә бармаган гына булсачы! Рузилә апа әле дә әнә шундый үкенү хисе кичерә. Эш шунда ки: ишек төбенә үк «Кабул итү бәясе – 1000 сум» дип язып элгән «дәвалаучы», ирне «Синдә яман шеш юк, нибары мускулларыңа салкын гына тигән», дип, ышандырып кайтарган. Әллә Русланның сәламәт булуына үзенең дә ышанасы килдеме икән – диагнозлар, анализ нәтиҗәләре барысы да «рак» дип кычкырып торса да, мин авырмыйм икән дигән ышаныч белән әйләнеп кайткан ул Әгерҗедән. Әнә шул ышанычы аркасында, дәвалауга да бармый башлаган. Бары тик хәлләре начараеп, сулавы авырлашкач кына больницага барырга риза булган.

– Табиблар үпкәсенә һәм йөрәк капчыгына су артык күп тулган диделәр. Мин аны сизә идем. Чөнки кайбер вакытта төннәрен йоклап яткан җиреннән ютәлли башлый да, сыгылып төшә – мин сикереп торып иремне дөбер-шатыр селки башлыйм. Шуннан соң гына аңына килә иде. Бәлки мин селкегәндә сулары аска төшеп китә торган булгандыр. Март аенда химия алып кайтканнан соң, иремне 21нче апрельдә тагын килергә кушып кайтардылар. Табиб отпускка китү сәбәпле, бер ай буе көтәргә туры киләчәк иде. Моны ишетеп бик борчылдык. Хәле авыраймасмы дип пошаманга калдык. Безне куркыткан уйлар чынга ашты – 10нчы апрель көне иде – иремнең хәле кинәт авыраеп китте. Чаллыга алып бардык. Хирург әйтте миңа шунда: «Сез миннән ни көтәсез, бу бит үлә торган авыру, хәлен бераз җиңеләйтә генә алам», – ди. Тик иремә моны әйтеп торыш юк инде. Аны: «Хәлең яхшыруга операция ясарбыз, яшисең әле», – дип ышандырдылар. Тик Руслан ышанды микән соң моңа? Ашый алмас дәрәҗәгә җиткән иде бит: ашыйсы килсә дә, ризыкны йотканда көчле авыртулары булгач, ашамады…

Рузилә апа тормышында әйтеп бетергесез мәшәкатьле чор булса да, мәктәптәге укыту эшен ташламаган. Чыгарылыш сыйныф укучыларын имтиханга әзерлисе дә бар бит… Шуңа күрә көндезләрен мәктәптә булса, кичкә ире янына больницага ашыккан ул. Ире үләсе көнне дә, гадәттәгечә мәктәптә булган. Тик йөрәге генә ешрак тибеп, нәрсәгәдер эче пошып азаплаган.

– Эшем бетүгә, больницага чаптым. Килеп керүгә шәфкать туташы әйтә: «Сезнең хәлләр авыр бит әле», – ди. Иремне реанимациягә алып китәргә торалар икән. Йөгереп кердем янына. Күзләре сәерләнгән иде инде. Гаҗәп булып китте. Санаулы сәгатьләр эчендә кеше шулай үзгәрсен әле! Ирем белән бергә реанимациягә кердем. Миңа үпкәләмәдеңме, Руслан, дим. «Юк», – диде дә, шуның белән бетте.

Күз алдында җан бирә Рузилә апаның ире. Үзе белән бергә киләчәккә корган планнарын, бәхетле, мәхәббәтле тормышларын да алып киткән кебек була ир. Хәзер ике улын да, ирен дә төшләрендә генә күрә Рузилә Яхина. Ә ул төшләрдә Нурзат инде үсеп килә, һәм гел бер сүзне кабатлый: «Әни, ә мин әти белән йоклыйм!»

Әңгәмәдәшемнең битеннән тамган яшьләрен сөртеп, җан ачысы белән әйткән сүзләре озак чыңлады колагымда: «Әле ярый янымда олы улыбыз калды. Югыйсә, белмим ничек күтәрер идем бу хәсрәтләрне. Белсәгез иде сез, сагынуым ничек көчле!»

Айгөл ЗАКИРОВА

Казан – Тукай районы – Казан

Запись «Әле ярый янымда олы улыбыз калды. Югыйсә, белмим ничек күтәрер идем бу хәсрәтләрне…» впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..