Җырчы Дилəрə Илалтдинова 15 август көнне əбисен югалтуы турында хəбəр итте. 

“Эх әбием, әбием… Бүген якты дөньялардан китеп бардың… 94 яшеңне тутырып, җаның теләгән соңгы ашларыңны укытып китеп бардың… Рәхмәт сиңа безне үстереп, яхшы әби булуың өчен. Син бәхетле әби, онык-оныкчаларыңны күрдең. Кайтып синең белән бәхилләшергә өлгердек, сөйләштек, Аллага шөкер! Тыныч йокла, риза булып кал, әбием. Хәзер син бабай белән инде, сөенгәндер бабай. Урының оҗмахта булсын, Раббым!”, – дип язган ул.

Инстачылар кайгысы белән уртаклаша:

“Кайгыңны уртаклашам!  Урыны оҗмахта, авыр туфраклары җиңел булсын”.

View this post on Instagram

A post shared by Диляра Илалетдинова🎤🎼Певица (@dilyara_ilaltdinova)

Фото: Диләрә Илалтдинова инстаграмыннан

Чыганак: Диләрә Илалтдинова инстаграмыннан 

Запись Җырчы Диләрә Илалтдинова кайгысы белән уртаклаша впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

Җырчы Әнвәр Нургалиев үзенең Инстаграм битенә әтисенең елап җырлаганын видеога төшереп салган. 

“Әтине йортыбызга алып кайттым.
Әти бераз биреште. Без ир-атлар шәп чагыбызда гына күкрәк киереп йөрибез шул. Яныбызда яраткан кеше булмаса, шунда ук ятимгә әйләнәбез .Әтиемнең чәй эчеп утырган җиреннән куңеле тулып китте, узе җырлый, кузенлә яшь тамчылары ялтырый. 60 ел бер-берсенә терәк булып мәхәббәттә яшәделәр”, – дип яза җырчы.

“И, бабай, сагына инде. Түземлелек кенә телисе килә. Матур җырлый, моңлы тавышлы. Молодец, озын-озак еллар, тазалык телибез!!”

“Дөрес эшләгәнсең, Әнвәр! Әтиеңне олыласаң,үзеңне Аллаһы Тәгалә олылар! Күңелен күрергә күп кирәкми бит! Кайнар аш, тәмле сүз, якты чырай бик җитә!” – дип язалар инстачылар.

Чыганак: Әнвәр Нургалиевның инстаграмыннан

Запись Әнвәр Нургалиев: “Әти бераз биреште” [видео] впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

Люциям белән без 1963 елның 21 сентябрендә кавыштык. Бу елның 21 сентябре аның бу дөньядагы соңгы көне булды. Төп-төгәл 55 ел бергә бәхетле гомер кичердек.

Безнең әтиләребез сугыштан әйләнеп кайтмады. Ятим балачагыбызны без бергә үткәрдек. Бер мәк­тәптә укыдык, бер үк Шөгер тавы сукмакларын таптадык.

Мин аны шул вакыттан ук ярата идем. Үсә, өлгерә торган саен аның белән бергә гомер итү турында хыялланып яшәдем. Хыялым тормышка ашты. Аллаһы Тәгалә аны миңа бүләк итте.

Авырлыклар да булмады түгел. Безне, авыл балаларын, Казан үзенә бик тиз һәм җи­ңел генә кабул итәргә теләмә­де. Мин – аспирант, ул педагогия институтын тәмам­лаган химия белгече буларак, укытучылар белемен күтәрү институтында эшли башлады. Фатирыбыз юк. Бер урыннан икен­чесенә күчеп яшибез. Өстәве­нә ике балабыз да туды.

Кандидатлык диссертациясен яклагач мине КПСС Өлкә комитетына эшкә чакырдылар һәм шәһәр уртасында яңа гына өлгергән йорт­та фатир тәкъ­дим иттеләр. Ләкин Люциям: “Юк, син университеттан ки­тәр­гә тиеш түгел!” – диде. Казанда культура институты ачылгач мине, анда да фатир вәгъдә итеп, кафедра мөдир­легенә тәкъдим итте­ләр. Бу юлы да Люциямнең фикере нык булды: “Син университетта калырга тиешсең!” Шулай булды да.

Люция укырга ярата, бик күп укый иде. Бигрәк тә татар газета-журналларын. Һәрбер язмага аның үз фикере була торды. Иң яраткан басмалары “Сөембикә” журналы, “Ватаным Татарстан” һәм “Шәһри Казан” газеталары иде. Ул шулай ук “Звезда Поволжья” газетасын җентек­ләп укый килде. Минем яз­ган­нарымның барысын да тәнкыйди күзлек белән бәяли иде. Мактау сүз­ләрен бик сирәк әйтте. Үз­сен­мәсен дигәндер инде, күрәсең.

Татар конгрессын җитәк­ләгән елларымда Татарстаннан читтә яшәгән милләттәш­ләребез фатирыбыздан өзел­мәде. Люция аларны һәрва­кыт ачык йөз белән каршы алыр, алар белән рәхәтләнеп, кызыксынып сөйләшер, үзе пешергән тәмле ризыклар белән сыйлар иде. Читтәге дусларыбыз аны юксыналар, сагынып искә төшерәләр.

Без шатлыкларыбызны да, кайгыларыбызны да бер­гә кичердек, һәрвакыт бер-беребезгә терәк булдык. Кайгы килгән чаклар да булды. Газиз балабыз Айратны, әни­ләребезне, якыннан-якын туганнарыбызны җир куенына озаттык. Ләкин бу югалтулар хәләлемнең түземлелеге, сабырлыгы аркасында бәхетле тормышыбызның мизгеллә­ре генә булып калдылар.

Быел университетка эш­кә килүемә 60 ел булды. Факультет деканы да, кафедра мөдире дә булдым, Татарстан Фәннәр академиясенә дә сайландым. Хәзер инде менә 30 елдан артык тарих фәннәре буенча докторлык диссерта­цияләрен як­лау Советын җитәклим. Болар­ның барысында да Люциямнең өлеше ярылып ята.

Әгәр дә янымда Люциям булмаса, мин, гап-гади авыл малае, моңа һәм башка бик күп уңышларга ирешкән булыр идеммени соң? Юк, юк, бу һич кенә дә мөмкин булмас иде. Ансыз минем сансыз булып калуым да ихтимал иде. Хаталарым, ялгышларым шактый күп булды, ләкин ул мине алардан саклап кала белде.

Ул – тумыштан чын педагог. Укытучылык эшен яратты һәм үз вазифаларын һәрва­кыт зур уңышлар белән башкара килде. Укытучылар белемен күтәрү институтында химия кабинеты мөдире, аннан соң шәһәр мәгариф ида­рә­сендә методика кабинеты мө­дире булып эшләде. Аның тырышлыгы белән республикада химия буенча олимпиадалар һәм башка бик күп чаралар үткәрү гадәткә кереп китте. Талантлы яшьләрне барлау, аларга юл ачу аның иң яраткан гамәлләренең берсе иде.

Аны – СССРның мәгариф отличнигын, Татарстанның атказан укытучысын, башка бик күп бүләкләр иясен хез­мәт­тәшләре, үзләренә тормышта дөрес юл күрсәткән укучылары яраталар иде. Алар аны бүген дә сагынып исләренә төшерәләр. Юксыналар.

Яратмаслык та түгел иде шул аны. Ул кешеләрне яратып, аларга изгелекләр кылып гомер кичерде. Миллә­тебез­не, Татарстаныбызны, аның халкын яратып яшәде. Республикабыз өчен сынаулы елларда ул һәрдаим аның язмышы белән яшәде. Татар язмышын үз язмышыдай кабул итте. Аның телебезне рәнҗетү­ләре өчен өзгәләнү­ләре бү­ген­гедәй күз алдымда.

Татар моңы аның нечкә күңелен биләп алган иде, ул бигрәк тә якын танышларыбыз Зөһрә Сәхәбиеваның, Хәй­дәр Бигичев, Мирсәет Сөн­гатул­лин, Шамил Әхмәт­җанов, Зөһ­рә Шәрифуллинаның халык җыр­ларын башкаруларын яратып тыңлый иде. Ләкин минем җырлавым, әллә ни осталыгым булмаса да, аңа бигрәк тә хуш килә иде.

Люция табигатьне ярата иде, бакчабыздагы үзе тырышып үстергән яшелчә, җиләк-җимешне туганнарга, дусларга, бигрәк тә мохтаҗларга өләшү аның өчен җан азыгы булды. Дусларыбыз, күршелә­ребез аңардан бакча җимеш­ләрен үстерү ысулларын өй­рәнделәр. Ул күпләрнең кү­ңел­ләрендә ярдәмчел, кеше­ләргә комачау һәм борчу тудырмастай тыйнак, намуслы зат булып калды.

Мин аның белән бәхетле тормыш кичердем. Аяныч ки, ул һич кенә көтмәгәндә, безнең арабыздан китте.

Шулай да ул күп вакыт янымда кебек. Тик кебек кенә шул! Чынымда исә ул юк. Янымда бушлык.

Юксынам мин аны, аның белән бергә үткән гомеремне сагынам. Аны саклап кала алмавыма үкенәм. Гафу итә күрсен иде ул мине!

Күз яшьләремне тыя ал­мас­тан, рәсеменә карыйм, аның белән сөйләшкәндәй булам: “Рәнҗемә миңа, рәнҗе­мә, күз нурым! Синең китүең – йөрәгемдә ахыр көнемәчә төзәлмәстәй яра. Юксынам сине, хуш, бәгърем, тыныч йокла, урының җәннәттә булсын!”

Күңелемдә никадәр сызлаулар булуына да карамас­тан, мин хәләл җефетем Люциям белән затлы гомер кичерүем белән бәхетле. Шушы бәхет соңгы көннәремә кадәр минем ышанычлы юлдашым була күрсен иде! Иң зур теләгем шул.

Индус Таһиров
Чыганак: Ватаным Татарстан
Фото: pixabay.com

Запись “Юксынам мин аны… Саклап кала алмавыма үкенәм…” [бер язмыш тарихы] впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

85 еллыгына багышланган концертта эстраданың шактый күп җырчылары, артистлар, музыкантлар катнашты.

https://www.instagram.com/p/BeBYB-yHjDs/?taken-by=gulsik93

https://www.instagram.com/p/BeBWfVkj2sf/?tagged=альфияавзалова

View this post on Instagram

A post shared by Рафиль һәм Эльмира иҗаты (@rafil_elmira)

View this post on Instagram

A post shared by ГУЛЬНАЗ ШАРИПЖАНОВА(Халимова) (@gulnazshrp)

Запись 89 яшьлек Әлфия Авзалованың 85 еллыгына багышлап концерт куйдылар [фото] впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

Хәния Фәрхинең стилисты Рамилә Гайнетдинова легендар җырчының “прическа”сын аның сеңлесенә кабатлап ясаган. “Фирүзәнең чәчен ясаганда, Хәния үзе утырган кебек булды. Мин аның юклыгына һәм аның стилендә башка чәч ясамавыма һаман ышана алмыйм”, – дип язган Рамилә Гайнетдинова.

Фирүзә ханымның үзе белән элемтәгә кердек.

– Концертка барыр алдыннан бик куп уйландым. “Барыргамы, юкмы?”, дип? – дип башлады ул сүзен. – Хәния апам, күземнең нуры, юк бит инде анда, дип бик ярсыдым. Әмма чынбарлык мине жиңде. Чөнки Казанда минем апамның йөрәк парәләре – Алиям, Алсуым, аның оныклары һәм газиз кешемнең зираты көтеп тора. Тормыш иптәшем Илшатыма рәхмәт, Галия кызым белән икебезне Тәтешледән озатып куйды. Хәния апамның фани дөньяда юклыгын ул да бик авыр кичерә. Безне Казанда Габделхәй җизни каршы алды һәм концертка озатты. 

– Фирүзә ханым, Хәния апа төшегезгә керәме?

– Барлык кешеләрнең дә диярлек төшләренә керә. Якын кешеләренә дә, танышларыны да. Әмма әниемнең дә, минем дә төшебезгә бер тапкыр да кермәде. Хәерләр биргәндә хәзрәттән сорыйм: “Нигә бер дә төшкә керми икән соң? – дип. “Сездән риза ул, шуңа керми”, – ди. Амин! Шулай гына була күрсен, Ходаем. Уйламаган, сагынмаган бер генә секунд та, минут та юк . Концертта кигән күлмәкләрен дә кочып йоклап карыйм, югыйсә. Без гел бергә идек, йөрәкләребез генә аерым, җаннарыбыз бер иде. Ярый әле исән чагында мин аны өзелеп яратуымны, гел аны сагынып яшәвемне әйтеп калдым. 

– Концертта утыруы авыр булгандыр…

– Концерттагы хис-тойгыларны тел белән генә әйтеп булмыйдыр. Тамашачылар аның моңлы тавышын, төс-кыяфәтен, матурлыгын яратсалар, без бит аның якыннары, кан кардәшләре, бер тәлгәштән өзелеп төшкән бер-бөртекләре. Халәтебезне без үзебез генә аңлыйбыз. Менә аннан башка ике ай гомер үтте дә китте. Исәннәргә яшәргә кирәк, әмма минем яшәү өчен бүгенге көндә көчем дә, гайрәтем дә юк шикелле…

Ни генә уйласам да, ни генә эшләсәм дә – барлык уйларым кадерлемә, апама барып тоташа. Ни өчен? Ничек? Без сакламадыкмы сине, әллә үз-үзеңне сакламадыңмы? Гел изгелек, мәрхәмәт, барлык кешеләргә матурлык кына өләшә торган йөрәк парәбезнең безнең арадан бик тиз, бик вакытсыз киткәненә акыл ышанса да, йөрәгем ышанмый. Мин күптән түгел генә дәү әни булдым. Улым Илсур, кызым Гөлназ Камиләбезне бүләк иттеләр. Бәхетебезне уртаклашыр өчен Хәния апам гына юк. Балалар йортыннан ике кызым – Галия белән Гүзәлемне Казаннан кайтып, ул каршы алды. Исән-сау булсам, Аллах кушса, бәлки шатлык-бәхетләрем алдагы көннәрдә дә булыр. Әмма минем янда, безнең бәхетләрне уртаклашырга син генә булмассың шул кадерлем, күз нурым, йөрәк пәрам!

– Ходай сабырлык бирсен сезгә!

Румия СӘЙФУЛЛИНА

Запись Хәния Фәрхинең сеңлесе: «Уйламаган секунд та юк, кигән күлмәкләрен дә кочып йоклыйм» впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

Татар халкының легендар җырчысы Әлфия Авзалованың “өчесе”нә Америкадан оныгының кызы – Һәва кайта.

Запись Әлфия Авзалованың өчесенә Америкадан 14 яшьлек оныкчыгы кайта впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

…Нургали абый белән Мәрьям апа 5 кыз үстерделәр. Берсеннән-берсе тырыш, булган, уңган! Нурияләре – минем классташым. Күрше авылга йөреп укыдык. Дәресләр беткәч, барыбыздан алда өйгә гел Нурия кайта иде: без авылга кергәндә ул инде өс-башын алыштырып, көянтә-чиләк күтәреп суга барырга чыга…
Кызларның язмышы шул инде: үсеп буй җитә тордылар, туган нигездән канатланып оча тордылар. Оныклар туды.
Ә хәсрәт, һәрвакыттагыча, гел көтмәгәндә килде.
– Нургали абыйның Казанда яшәүче олы кызы – Лилиясе балконнан егылып төшкән!

Бу хәбәр, бу фаҗига авылда һәркемне тетрәндерде. Япь-яшь кешенең гомере кинәт һәм шушылайлар итеп өзелсен әле?!
Вакыт барысын да дәвалый, диләр. Тик бала хәсрәте турында түгелдер бу сүз. Ана йөрәгендәге мондый яра – гомерлек яра…

Күз яшьләре кибәргә өлгермәде, бу гаиләгә хәсрәтнең яңасы килде. Тагын да ачырагы… Бу юлы – төпчекләре Гөлфизә. Шәфкать туташы булып эшләүче апасы Алсу өенә кичләтә укол кадатырга төшкән ул. Авылдагы гап-гади күренеш: ярдәм кирәк булганда, шәфкать туташына һәркем тәүлекнең теләсә кайсы вакытында мөрәҗәгать итә ала. Кадатасы уколны да аңа табиб билгеләгән була.

Кадый сеңлесенә уколны Алсу. Һәм… анафилактик шок. Мизгел эчендә сеңлесе үз кулында җан бирә. Бу урында үзеңне Алсу урынына куеп карарга да куркыныч…
Гөлфизәнең өч баласы калды. Кечкенәсе әле күкрәк баласы иде…

Якыннары аңлагандыр, гаепләмәгәннәрдер дип уйлыйм Алсуны. Тик башкалар сине гаепләмәү ул бит әле үзеңне үзең гаепләмәү дигән сүз түгел… Ул көнне күңеленнән мең үткәреп, мең тапкыр өзгәләнгәндер. Елагандыр… Үз-үзен битәрләгәндер. Гаебе булмаса да гаепләгәндер дә.

Бер ай элек, сайлау көнне Алсу аңын җуеп егылган. Диагнозны бик тиз куйганнар: яман шеш. Хәсрәт эзсез узмый диләр, шулайдыр…
Бүген исә авылда Алсуны соңгы юлга озаттылар. Суга төшкәндәй юк булды дип шундый очракларда әйтәләрдер инде…

Мин боларны сезгә нигә сөйлим дисезме? Авылдашларга килгән хәсрәт – минеке дә – хәсрәтемне уртаклашырга теләвемдер. (Авыл кешесенең күңелендә югалтулар каланыкыларга караганда күпкә күбрәк бугай ул. Күршеләр, бер урамнар, авылдашлар… Һәркайсы белән синең җанның да бер өлеше китә.)
Гомернең бер саплам җеп кебек кыска икәнен, бер-беребезнең, якыннарыбызның кадерләрен белү кирәклеген тагын бер искәртергә теләвем дә бугай.

Сөембикә

Запись “Гөлфизәнең өч баласы калды. Кечкенәсе әле күкрәк баласы иде…” впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..

23 октябрь көнне җырчы Нурзадәнең әнисе Рәмзия апа арабыздан китеп барды. Гомере буе Арча районы Яңа Кенәр авылында завклуб, режиссер булып эшләгән Рәмзия апа күптән түгел генә өченче тапкыр инфаркт кичергән булган. Аңа 68 яшь иде.

“Җомга көнне авылдан киткәндә, хәле яхшы иде. Шимбә көнне дә телефон аша аралаштык, бар да әйбәт, диде. Инде якшәмбе көнне иртүк шалтыраткач, әти тиз арада кайтырга кушты. Кызганыч, өлгермәдем… Кичә әнине җирләдек. Әнине югалтудан да зур кайгы юк икән, калганнары чүп кенә…” диде Нурзадә.

Нурзадәнең һәм якыннарының тирән кайгысын уртаклашабыз, сабырлык телибез. Рәмзия апаның урыны оҗмах түрендә булсын!..

Интертат

Запись Нурзадәнең гаиләсендә олы кайгы впервые появилась Tatar Today - татар яңалыклары..