Язмыш

Дөньяда һәр минут, һәр сәгать саен төрле хәл-вакыйгалар булып кына тора. Кайвакыт ил яисә республика…

Шулай бервакыт поезд көтеп утырганда, сәләмә генә киенгән, шыксыз, беренче карашка хәтта куркыныч кыяфәтле бер…

Хәзер мин тормышның кадерен беләм. Ялгызым гына бала үстерүемә дә үкенмим хәтта. Бала чагымда күреп…

Яшьлектә юктан да кызык табып көлә торган буласың бит. Кайчагында уен итеп әйтелгән сүз дә…

Без бер оешмада гомер буе кәгазь кимердек. Төшләргә керә иде саннар, хәрефләр. Берничә тапкыр ташларга…

Әлеге хәлне миңа гомер буе тол яшәгән апа сөйләгән иде: – Безне димләп өйләндерделәр, никах…

Гаиләдә ир яки хатынның аракы сазлыгына чумуы, бертуктаусыз тиргәшүе, балаларның шул аркада интегүе – зур…

Без аның белән Яңа ел тамашасында таныштык. Игътибарымны бу кечкенә кызчыкның моңсу күзләре, ябык гәүдәсе…

Татар тудей почтасына төрле кешеләрдән төрле эчтәлекле хатлар килә. Укучыларыбыз үзләрен борчыган сораулары белән мөрәҗәгать…

Әлеге язманы бер кеше авызыннан газетага тәкъдим итәм. Язуымны үтенде. “Мин – куе, зур урманлы,…